ดังตฤณ

เสียงนกเสียงกาข้างนอกดังแค่ไหน

ก็ไม่อาจทำให้คุณท้อ

ถ้าไม่ได้รับความร่วมมือจาก

"เสียงกระซิบในหัว" ของตัวเอง

...

• เกิดมาในโลกนี้

เป็นธรรมดาที่เราต้องอยู่กับส่ำเสียงแห่งความไม่พอใจ

เสียงจากความรู้สึกไม่เห็นด้วย

หรือเสียงจากคนไม่ชอบหน้ากัน

• ถ้าถอนใจออกมาจากเสียงตกค้างในหัวไม่เป็น

ไม่เห็นทางที่จะสร้างเสียงกระซิบให้ตัวเอง

แทนเสียงด่าทอของคนอื่น

ก็ย่อมใช้ชีวิตกันแบบซังกะตายไปวันๆแน่นอนครับ

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

► ► ทำอย่างไร

จะสร้างเสียงกระซิบขึ้นมาเอง

ในแบบที่จะเป็นกำลังใจให้ตัวเองได้?

• เริ่มต้นจากการฝึกที่ง่ายและเป็นไปได้จริง

"เสียงติเพื่อก่อ.. เก็บไว้

เสียงด่าให้เจ็บ.. โยนทิ้งไป"

• คือคนธรรมดาถ้าไม่ฝึกนะครับ

จะเสียงติ หรือเสียงด่า

ก็ทำให้ใจแป้วได้หมด

• ต่อเมื่อหัดรับเสียงติ

ที่เต็มไปด้วย "เหตุผล" มาพิจารณาบ้าง

ว่าเขาพูดถูกตรงไหน เราผิดหรือพร่องอย่างไร

• พอใจรับได้ตรงตามการชี้บอก

ก็จะก่อให้เกิดความเข้มแข็งขึ้นมาทีละครั้งทีละหน

และกลายเป็นภูมิต้านทานให้เฉยๆได้

กับเสียงด่าที่ "ไร้เหตุผล"

สามารถโยนเสียงด่าที่ไร้เหตุผล

ได้เหมือนถ่มเสลดทิ้ง

เพราะภูมิต้านทานจะเหมือนตัวกรองให้เองว่า

ปล่อยให้ผ่านเข้ามาก็ "เสียเวลา เสียจิตเปล่าๆ"

• ถ้าฝึกบ่อยๆจนก้าวหน้าไปกว่านั้น

คุณจะเข้าถึงสัจธรรมด้วยสติที่สมบูรณ์แบบว่า

"เสียงเดียวที่ทำร้ายเราได้ตลอดเวลา

คือเสียงกระซิบในหัวของตัวเอง"

• จริงครับ ความคิด คำพูด

และการกระทำของเราเอง

คือศัตรูที่เหนือกว่าศัตรูทั้งโลกรวมกัน

• แรกๆอย่าไปกั้น หรืออย่าอั้นไว้

ด้วยความนึกว่าเราจะตั้งตัวได้เสมอไป

สิ่งกระทบที่แรงย่อมก่อให้เกิดปฏิกิริยาที่แรง

บางครั้งเราห้ามไฟไม่ได้

ได้แต่ทำให้มัน "ไม่ลุกลามต่อ"

แล้วค่อยๆ "สร้างปัจจัย" ให้เกิดการดับของไฟ

: คำว่า "ฝึกตน" คำเดียว ถ้ายังอยู่ในใจเรา

ก็จะมีผลให้เราไม่หยุดอยู่กับที่

และไม่เผลอกระโจนลงเหวตามคนอื่น

หรือถูกคนอื่นลากลงเหวสำเร็จ

: เมื่อยังฝึกตนอยู่

อย่างน้อยที่สุด "สติ" ของเราก็เจริญขึ้น

ในแต่ละครั้งที่ได้ยินเสียงนกเสียงกาแน่ๆ

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

• หากจะปลอบตัวเองบ้างในช่วงทำใจไม่ได้

ให้คิดตามมาตรฐานที่รู้กันเป็นสากลครับว่า

ถ้าสิ่งที่เขาพูดไม่ตรงกับความจริงในเรา

ก็แปลว่าเขาไม่ได้พูดถึงเรา

: และเผลอๆจะตรงกับสิ่งที่เขาคิดเองอยู่บ่อยๆ

ซึ่งหมายความว่าเขาอาจจะพูดถึงตัวเองก็ได้